Çorum'da yemek meselesi, önce leblebiyle tanışmak demek. Buraya yeni gelenlerin çoğu ilk haftalarda bir yerlerden leblebi ikram edilmesine şaşırır, sonra fark eder ki bu şehirde leblebi bir atıştırmalıktan öte bir zanaat. Tescilli bir ürün olması boşuna değil; damla nohut denen özel bir çeşit kullanılıyor ve bir ustanın yanında yıllarca çıraklık etmeden bu işi öğrenmek mümkün değil. Kentte onlarca çeşidi var, sade kavrulmuşundan tatlısına, leblebili ekmeğe, hatta leblebi aromalı tatlılara kadar uzanan bir yelpaze. Zamanla bir leblebicide "kendi çeşidini" bulursun, arkadaşlarına misafirliğe giderken ya da memlekete dönerken yanında leblebi götürmek neredeyse bir alışkanlık halini alır. Bu, şehri tanımanın ucuz ve kolay bir yolu; her leblebicinin kavurma tekniği, çeşidi biraz farklı, dolayısıyla denemek bir tür keşif oyununa dönüşüyor.

Günlük yemek ihtiyacı söz konusu olduğunda merkezdeki lokantalar ve esnaf lokantaları en çok başvurulan yer. Kampüsün kendi çevresinde de yemek bulmak mümkün, ama çeşitlilik anlamında merkeze inmek çoğu zaman daha cazip geliyor. Ders çıkışı arkadaşlarla merkeze inip bir şeyler yemek, Çorum'da yaşayan öğrencilerin gündelik ritmine oturan bir alışkanlık. Geç saatlerde de tamamen aç kalınan bir şehir değil; özellikle merkezde akşamın ilerleyen saatlerinde açık kalan yerler bulunuyor, ama büyük şehirlerdeki gibi her saat her şeyin bulunduğu bir gece hayatı beklemek doğru olmaz.

Yöresel mutfağa gelince, İskilip dolması mutlaka duyulacak bir isim; aslında dolma değil, et suyunda pişmiş pilav üzerine servis edilen, dışı çıtır bir tandır kebabı. Yanında sirkeli cacık eşlik etmesi geleneksel bir kombinasyon, ilk kez burada tadılan bir tat oluyor genelde. Çorum mantısı da farklı; en yöresel haliyle tepside kızartılmış, sonra salçalı sos ve sarımsaklı yoğurtla servis edilen bir versiyonu var, klasik haşlanmış mantıdan biraz uzak bir deneyim sunuyor. Düğün sofralarından gelen "Çorum beşlisi" -düğün çorbası, yahni, pilav, su böreği ve baklavanın bir arada sunulduğu bir gelenek- bir düğün davetine katıldığında ya da özel bir günde karşına çıkabiliyor. Söbelek dolması gibi kuzugöbeği mantarından yapılan yemekler ya da yırtma aşı denen buğdaylı-etli yaprak yemeği daha çok özel günlerde ya da yöresel mekânlarda rastlanan, denemesi keyifli ama her gün karşılaşılmayan lezzetler arasında. İlçelere gidildiğinde Kargı tulum peyniri ve sırık kebabı gibi isimler duyuluyor; bunlar merkezde her zaman kolay bulunmasa da, ilçe ziyaretlerinde denenmeye değer.

Madımak, keşkek ya da hingel gibi yemekler Çorum'da da sofralara çıkıyor, ama bunlar Anadolu'nun geniş bir kısmında paylaşılan lezzetler; Çorum'a özgü diye sunmak yanıltıcı olur, daha çok bölgenin ortak mutfak kültürünün bir parçası olarak düşünülebilir. Kuzu tandır da benzer şekilde Türkiye'nin birçok yerinde karşılaşılan bir yemek, Çorum'da yaygın ama başka hiçbir yerde bulunmayan bir şey değil.

Bütçe açısından bakıldığında dışarıda yemek yeme alışkanlığını sürdürmek zor değil; esnaf lokantaları ve öğrenci yoğunluklu mekânlar günlük yemek ihtiyacını karşılamada pratik bir çözüm sunuyor. Şehrin bu konudaki karakteri, gösterişli değil ama doyurucu ve tanıdık bir mutfak kültürüne dayanıyor.