Antalya'da yemek konusu kampüsün neresinde olduğuna göre biraz değişir ama genel eğilim şu: öğrencilerin büyük kısmı hem kampüs içinde hem de merkeze indiğinde kolayca yemek bulabiliyor. Akdeniz Üniversitesi'nde günün büyük bölümü Yakut Yaşam Alanı çevresinde geçiyor — yemekhane, kafeler ve küçük esnaf noktaları bir arada olduğu için ders arasında hızlıca bir şeyler atıştırmak sorun olmuyor. Gerçek bir "dışarı çıkma" hissi isteyenler için adres genelde şehir merkezi oluyor; ders çıkışı ya da hafta sonu merkeze inip orada yemek, o günün küçük bir molası gibi düşünülüyor.

Kampüs çevresi günlük ihtiyacı karşılamak için pratik ama seçenek çeşitliliği açısından merkez kadar zengin değil; sade, hızlı, öğrenciye yönelik yerler ağırlıkta. Merkeze inildiğinde tablo değişiyor — kahve içilecek, oturup sohbet edilecek, arkadaşlarla buluşup uzun uzun masada kalınacak yerler çoğalıyor. Bu yüzden haftanın gündelik yemeği çoğunlukla kampüs civarında geçiyor, sosyalleşmeyi gerektiren buluşmalar ise merkeze bırakılıyor.

Geç saatte yemek bulmak büyük bir dert değil; özellikle merkezde gece geç saatlere kadar açık esnaf lokantaları ve basit yemek noktaları var, bu da sınav gecesi ya da hafta sonu geç toplanan arkadaş gruplarının işini kolaylaştırıyor. Kampüse yakın bölgede bu tür seçenekler daha sınırlı olduğu için gece acıkan biri genelde ya önceden hazırlıklı oluyor ya da merkeze inmeyi göze alıyor.

Antalya'da mutlaka denenmesi gereken şey aslında şehrin en özgün yemeği: Antalya piyazı. Türkiye'nin başka yerlerinde piyaz genelde bir meze ya da yan lezzet olarak bilinirken, burada durum tamamen farklı — piyaz başlı başına bir ana yemek olarak sofraya geliyor. Tahinli tarator sosu ve küçük taneli fasulyesiyle diğer şehirlerdeki piyazdan epey ayrışıyor; bu yüzden ilk kez karşılaşanlar genelde "bu piyaz değil, başka bir şey" diye şaşırıyor. Şehrin resmî olarak tescillenmiş bir lezzeti olması da bunun tesadüfi bir yerel alışkanlık değil, gerçekten kendine özgü bir mutfak kimliği olduğunu gösteriyor.

Piyazın yanında denenmeye değer bir başka tat da kabak tatlısı — kızartılmış bal kabağının üzerine bolca tahin ve ceviz eklenerek servis edilen, tatlıda bile tahinin öne çıktığı bir lezzet. Reçel sevenler için turunç kabuğu ve bergamot kabuğu reçelleri de şehre özgü, biraz farklı bir tat arayanlar için denenebilecek küçük ayrıntılar. Bunların dışında kebap, pide, ev yemeği gibi Türkiye'nin birçok şehrinde paylaşılan klasik seçenekler de bolca var; günlük bütçeyi zorlamayan, alışıldık lezzetlere ihtiyaç duyulan günlerde bu paylaşılan mutfak devreye giriyor. Yani Antalya'da yemek hem tanıdık hem de zaman zaman gerçekten şehre özgü bir şeyler keşfetme imkânı sunuyor; önemli olan bunu kampüsün rutini içinde mi yoksa merkeze inip vakit ayırarak mı yapmak istediğine karar vermek.