Antalya'da güne başlarken ilk öğrenilen şeylerden biri şu oluyor: bu şehirde tren yok. Şehirlerarası demiryolu bağlantısı bulunmuyor — Toros Dağları'nın oluşturduğu doğal engel yüzünden hat hiç gelmemiş, Antalya bu haliyle Bursa'dan sonra demiryolu olmayan en kalabalık büyükşehir. Yani memlekete veya başka bir şehre gitmek gerektiğinde seçenek iki tanedir: otogar ya da havalimanı. Dönem arası, bayram tatili, hafta sonu eve gidiş-geliş planı yaparken "tren saatine yetişeyim" gibi bir refleks burada işlemiyor; otobüs bileti almak ya da uçuş aramak alışkanlık haline geliyor. Şehir dışına çıkışın bu şekilde iki kanala sıkışması, ilk yıl için biraz farklı bir planlama gerektiriyor — özellikle uzak illerden gelenler için.

Şehir içi ulaşımda durum daha katmanlı. Antalya'nın raylı sistemi tek seferde kurulmuş bir hat değil, yıllar içinde parça parça büyüyen bir ağ. Bugün T1 hattının üç kolu var — havalimanına giden, EXPO'ya giden ve 2024'ün sonlarında sisteme eklenen Aksu koluna giden — bunlara ek olarak T3 hattı var. Kampüs bağlantısı da bu genişlemenin bir parçası olarak sonradan geldi: T3 güzergâhı üzerinde Akdeniz Üniversitesi'ne ait duraklar bulunuyor, yani tramvay artık kampüsün önünden geçiyor. Bu, ders çıkışı merkeze inmeyi ya da tam tersi merkezden kampüse dönmeyi günlük bir rutine çeviriyor; sabah tramvaya atlayıp derse yetişmek alışılmış bir sahne.

Ama şehrin batı ucu — Konyaaltı'nın kıyı tarafı — henüz bu ağın dışında. O bölgeye raylı sistem bağlantısı şu an için proje aşamasında, tamamlanma hedefi olarak ileri bir tarih konuşuluyor. Yani bugün üniversiteye başlayacak biri, dört yıllık eğitimi boyunca bu hattın açılıp açılmayacağını net bilemez; kararını mevcut ulaşım ağına göre vermesi daha sağlıklı olur. Şu an için Konyaaltı sahiline gitmek isteyen biri otobüse ya da dolmuşa yöneliyor.

Bu ara dönemde ulaşımın omurgasını otobüs ağı ve mevcut tramvay hatları birlikte taşıyor. Antalyakart ile hem tramvaya hem otobüse biniliyor, bu da günlük hareketi tek bir kart üzerinden yönetmeyi kolaylaştırıyor. Şehir merkezi ile kampüs arası, aktarmalı da olsa, makul bir sürede kat edilebiliyor; asıl zorluk yoğun saatlerde otobüs beklemek ya da tramvayın kalabalık olması. Gece geç saatte eve dönüş, büyük şehirlerin çoğunda olduğu gibi sefer sıklığının azalmasıyla biraz daha zahmetli hale geliyor; hafta sonu akşamdan kalkıp merkeze inenler dönüş saatini önceden hesaba katmayı öğreniyor.

Havalimanına ulaşım şehrin güçlü yanlarından biri sayılabilir — tramvay hattı doğrudan havalimanına bağlanıyor, bu da özellikle uçakla eve gidenler için işleri kolaylaştırıyor. Şehir içindeki karayolu trafiği, nüfusun hızlı büyümesiyle birlikte zaman zaman yoğunlaşıyor; bu durum özellikle otobüsle uzun mesafe kat edenlerin gündeminde bir konu olarak duruyor.