Malatya'da öğrenci hayatının ritmini en çok belirleyen şey aslında tek bir hat: MAŞTİ ile İnönü Üniversitesi arasında çalışan 80 numaralı trambüs hattı. Türkiye'de pek fazla örneği olmayan bir troleybüs sistemi bu, ve şehre gelenler ilk haftalarda "bu ne, tramvay mı otobüs mü" diye şaşırıyor, sonra gündelik hayatın sıradan bir parçası hâline geliyor. Sabah kampüse gidiş, akşam dönüş büyük ölçüde bu hat üzerinden şekilleniyor; otogarla kampüs arasındaki bu omurga, şehir dışından gelen birinin ilk tanıştığı ulaşım aracı oluyor çoğu zaman.

İnönü Üniversitesi'nin merkez kampüsü şehir merkezine yaklaşık 10 kilometre mesafede, geniş bir alana yayılmış durumda. Yani kampüs şehrin tam içinde değil, biraz dışında, kendi başına bir yerleşke gibi duruyor. Pratikte bu şu demek: sabah derse gitmek ayrı bir yolculuk, öğleden sonra merkeze inip bir işi halletmek ya da arkadaşlarla buluşmak ayrı bir yolculuk. Gün içinde kampüsle merkez arasında gidip gelmek gerektiğinde bu mesafeyi hesaba katmak gerekiyor; kampüste geçirilen gün genelde kampüste tamamlanıyor, merkeze inmek daha planlı bir çıkış oluyor. Malatya Turgut Özal Üniversitesi'nin Battalgazi ve Yeşilyurt'taki yerleşkelerine gidenler için de benzer bir durum söz konusu; MOTAŞ'ın hat listesinde bu yerleşkeye bağlanan bir güzergâh var, ama bu hattın gün içindeki sıklığı hakkında kesin bir şey söylemek zor — bu konuda genel konuşmak daha dürüst.

Şehirlerarası ulaşımda Malatya'nın kendine has bir yanı var: gar. Malatya Garı, art deco mimarisiyle dikkat çeken, üç ayrı yöne açılan bir kavşak konumunda — Adana'ya, Sivas üzerinden Ankara-İstanbul'a, Elazığ üzerinden doğuya giden hatların kesiştiği bir nokta. Yüksek hızlı tren yok, hatlar konvansiyonel; yani tren yolculuğu burada hız değil biraz da alışkanlık ve bütçe meselesi. Dönem arasında memlekete gitmek isteyen ya da otobüs yerine tren tercih eden biri için bu seçenek hâlâ canlı bir alternatif. Otogar, yani MAŞTİ, gara yakın bir konumda; şehirlerarası otobüslerle il dışına çıkış buradan yapılıyor ve trambüs hattının başlangıç noktası da yine burası olduğu için otogar şehrin ulaşım açısından kalbi gibi çalışıyor.

Havayoluyla gelenler için havalimanı şehir merkezine biraz uzak, merkeze inmek için servis, taksi ya da özel araç kullanmak gerekiyor. Bu, ilk kez şehre gelen ya da tatil dönüşü Malatya'ya inen biri için akılda tutulması gereken bir ayrıntı; havalimanından direkt kampüse gitmek gibi bir kısayol yok, önce şehre inip oradan devam etmek gerekiyor.

Deprem sonrası dönemde bazı zamanlarda MOTAŞ'ın sefer saatlerinde ya da güzergâhlarında geçici değişiklikler yaşanabiliyor; bu altyapı ve yol çalışmalarıyla ilgili, kalıcı bir durum değil ama şehre yeni gelenin "bugün hat neden farklı çalışıyor" diye sorabileceği bir gerçeklik. Genel olarak şehir içi ulaşım, kampüs-otogar-merkez üçgeninde trambüs ve dolmuş/otobüs karışımıyla yürüyor; yürüyerek her yere ulaşmak mümkün değil, özellikle kampüsle merkez arasındaki mesafe bunu zorlaştırıyor, ama şehir içi hatlar bu mesafeyi gündelik hayatın işleyen bir parçası hâline getiriyor.