Malatya'ya "Doğu Anadolu'da bir şehir" diye gelenlerin çoğu ilk kışta şaşırıyor — beklediği kadar sert bir soğukla karşılaşmıyor. Erzurum'a, Sivas'a gidenlerin anlattığı o uzun, dondurucu kış senaryosu burada yaşanmıyor; şehir çevresini saran dağların oluşturduğu bir çanağın içinde, kendine has ve nispeten ılıman bir hava tutuyor. Valizini hazırlarken kalın mont sayısını abartmaman gerekiyor — kış geliyor, zaman zaman kar da yağıyor, ama gündelik hayatı felç eden bir soğuktan çok, üşüten ama yaşanabilir bir kış bu.

Asıl dikkat çeken taraf yaz. Temmuz-ağustos günleri sıcak ve kurak geçiyor; öğleye doğru sokaklar bir tür ağırlaşmış sessizliğe bürünüyor, gölgeden gölgeye yürüme refleksi ilk hafta içinde herkeste oluşuyor. Yaz stajı ya da yaz okulu için şehirde kalanlar için bu dönem günün planlanma şeklini değiştiriyor — sabah erken çıkmak, öğleyi içeride geçirmek, akşamüstü tekrar dışarı çıkmak gibi bir ritim oturuyor. Kampüse gidiş-geliş de bu saatlere göre ayarlanıyor; öğlen sıcağında yürünecek mesafe akşamüstü kolaylıkla yürünebiliyor.

Baharda şehir bambaşka bir hisse bürünüyor; hava ısınıyor, yağış artıyor, dışarıda vakit geçirmek için en keyifli dönem burası oluyor. Ama bu mevsimin bir gerilimi de var: bazı yıllar nisanda beklenmedik bir soğuk dalgası geliyor ve bu sadece hava durumu haberi olarak kalmıyor, şehirde herkesin konuştuğu bir konuya dönüşüyor — çünkü şehrin ekonomisi bu mevsimlik riskle iç içe geçmiş. Öğrenci olarak bunu doğrudan yaşamasan da havanın burada neden "sadece hava" olmadığını ilk baharda anlıyorsun.

Sonbahar yumuşak geçiyor, kışa geçiş kademeli oluyor; "işte kış geldi" dedirten sert bir eşik yok. Güneşli gün sayısı yıl boyunca oldukça yüksek, kışın bile havanın açık olduğu günlerde dışarıda vakit geçirmek mümkün — bu da yurttan çıkıp derse yürüyenler için günü daha katlanılır kılıyor. Yağış genelde kısa süreli ve dağınık geçtiği için, gündelik hayatı uzun süre bloke eden bir yağmur mevsiminden söz etmek doğru olmaz.

Kıyafet konusunda pratik bir denge kurmak mümkün: kışlık kalın bir mont ve birkaç kazak yeterli oluyor, ekstrem soğuğa hazırlanmaya gerek kalmıyor; yaz için ince, terletmeyen kıyafetler ve güneşten korunma önemli hale geliyor. Buraya gelenlerin asıl uyum süreci kıştan değil, yazın o kuru ve uzun sıcağından geçiyor — günü ona göre kurmayı öğrenmek şehirde geçirilen ilk yılın küçük ama gerçek derslerinden biri.