Lefke'ye ilk adım attığında karşına çıkan insan manzarası büyükşehirlerden hayli farklı: küçük, yerleşik, birbirini büyük ölçüde tanıyan bir topluluk seni karşılıyor. Bunun anlamı şu — burada bir kalabalığın içinde kaybolmuyorsun, tam tersine oldukça görünür oluyorsun. Çarşıya indiğinde, markete girdiğinde, bir esnafla ikinci kez karşılaştığında tanınma ihtimalin yüksek. Bazıları için bu rahatlatıcı bir yakınlık hissi, bazıları için ise büyükşehrin anonimliğinden gelen bir alışkanlığın bırakılması gerekiyor demek.

Kasabanın idari geçmişi köy kökenli yerleşimlerin birleşmesinden geliyormuş; yani Lefke'nin gündelik dokusu tek bir kentsel merkezden değil, birbirine bağlı küçük yerleşimlerin toplamından besleniyor. Bunun pratikteki karşılığı şu: sosyal hayat tek bir "şehir merkezi" etrafında sıkışmıyor, çevredeki köyler ve mahalleler de gündelik ilişki ağının bir parçası. Kimin nereden geldiğini, kimin akrabasının kim olduğunu bilmek gibi yerel bir bilgi birikimi var; yeni gelen bunun dışından başlıyor, ama zamanla bu ağın kıyısına dahil olabiliyor.

Üniversite kasabaya yerleştikten sonra nüfusun önemli bir kısmı öğrencilerden oluşur hale gelmiş — bu yüzden yerel halk öğrenciye yabancı bir figür gibi bakmıyor, aksine kasabanın güncel yaşamının doğal bir parçası olarak görüyor. Esnaf, ev sahipleri, minibüs şoförleri öğrenci akışına alışkın; bir şey sormak, bir yer bulmak, bir ihtiyacı halletmek genelde kolay ilerliyor. Ama bunun ne kadar sıcak ya da mesafeli geçtiği kişiden kişiye, mahalleden mahalleye değişebiliyor — burada kesin bir genelleme yapmaktansa kendi gözlemine güvenmek daha sağlıklı.

Kimlik açısından Lefke geleneksel bir kasaba havası taşıyor; kozmopolit bir büyükşehir kalabalığından çok, yerleşik yerel nüfusla üniversite üzerinden gelen farklı şehirlerden ve ülkelerden öğrencilerin karıştığı bir yapı var. Bir yanda tanıdık bir Türkiye taşra kasabası hissi, diğer yanda kampüs içinde uluslararası bir öğrenci ortamı seni bekliyor — iki katman aynı anda yaşanıyor ve genelde birbirinden kopuk değil, çünkü kasaba küçük olduğu için öğrenci nüfusu merkezde de belirgin bir yer tutuyor.

Uyum sürecinin ne kadar süreceğini kestirmek zor; ama kasabanın küçük ölçeği, aynı yüzlerle tekrar tekrar karşılaşmayı kolaylaştırdığı için tanıdıklık hissi büyükşehre göre daha çabuk oluşabiliyor. Bunun tersten bir sonucu da var: mahremiyet beklentisi yüksek olan ya da kalabalıkta kaybolmayı tercih eden biri için bu görünürlük ilk başta biraz sıkıştırıcı gelebilir. Bu doğru ya da yanlış bir durum değil, sadece Lefke'nin insan ölçeğinin getirdiği bir gerçeklik.