Kocaeli'de dört yıl geçirmek, aslında iki farklı üniversite deneyiminden birini seçmek anlamına geliyor — çünkü şehir tek merkezli değil. Kocaeli Üniversitesi'ni tercih eden biri İzmit'in üstünde, Umuttepe'deki yerleşkede günlerini geçirir; Gebze Teknik Üniversitesi'ni seçen biri ise Marmaray'ın kampüs içinden geçtiği, İstanbul'a da Kocaeli'ye de aynı anda bağlı bir noktada okur. Bu iki kutbu karıştırmadan, hangi üniversiteye gideceğinin günlük hayatını nasıl şekillendireceğini düşünerek tercih yapmak gerekiyor; ikisi de "Kocaeli'de okumak" olsa da yaşanan şehir hissi ciddi şekilde farklılaşıyor.

Umuttepe'yi seçenler için ilk gerçek şu: kampüs şehrin içinde değil, üstünde. Bu bir kesim öğrenci için avantaja dönüşüyor — şehrin gürültüsünden uzak, sakin bir yerleşkede ders çalışmayı ve her gün merkeze inip çıkma zorunluluğu olmadan kampüs içi bir rutin kurmayı seven biri burada rahat ediyor. Ama şehirle iç içe, her akşam merkeze inip sosyalleşmeyi hayatının parçası sayan biri için bu mesafe gerçek bir bedel. Kampüsün bugünkü konumu da tesadüf değil; 1999 depreminden sonra üniversite dağınık binalardan tek bir yerleşkeye taşınmış ve o günden beri Umuttepe'de büyümüş — yani bu kampüs, şehrin kendi geçmişinden doğan, kurulu bir karar. Bunu bilerek gelen biri, "neden bu kadar yukarıda" sorusuna daha baştan cevap bulmuş oluyor.

Gebze tarafı ise bambaşka bir ritim sunuyor. GTÜ'nün kampüs içinden geçen Marmaray istasyonu, hem İstanbul'a hem Kocaeli'ye açık bir konum kazandırıyor — bu, özellikle İstanbul'daki imkânlardan (staj, etkinlik, aile ziyareti) kopmadan Kocaeli'de okumak isteyenler için gerçek bir avantaj. Ama Gebze'nin kendi öğrenci sosyalliğinin nasıl işlediği, tek bir cümleyle netleştirilecek kadar açık değil; bu yüzden GTÜ'yü düşünen adayın "orada nasıl bir öğrenci hayatı beni bekliyor" sorusunu bir miktar belirsizlikle göze alması gerekiyor.

Genel tabloya bakınca Kocaeli, net bir yönü olan adaylar için daha rahat bir seçim. Sanayiye yakın, kariyer odaklı, mühendislik veya teknik alanlarda okuyup bunun karşılığını görmek isteyen; şehrin gösterişli değil işlevsel olmasına aldırmayan; kampüsün şehirden biraz kopuk olmasını dert etmeyen biri burada dört yılını sorunsuz geçirir. Buna karşılık İstanbul'un yoğun kültürel hayatına, her akşam farklı bir sosyal seçeneğe alışkın biri, ya da üniversite hayatının şehrin tam kalbinde geçmesini bekleyen biri burada zaman zaman eksiklik hissedebilir. Kocaeli kötü bir seçim değil ama net bir seçim — beklentisini önceden netleştirmiş adaya iyi oturuyor, "nasıl bir şehirde okumak istediğimi bilmiyorum" diyeni ise biraz düşündürmesi gerekiyor.