Kırşehir'e ilk gelen öğrenciyi genelde iki mevsim şaşırtıyor: kış ve yazın kavurucu güneşi. Şehir Ankara'ya, Kayseri'ye ya da Nevşehir'e kıyasla aslında biraz daha ılıman kalıyor — dağların tam ortasında değil, geniş bir platonun üzerinde olduğu için komşu illerdeki gibi sert bir yükseklik hissi yok. Ama bu, kışın hafif geçeceği anlamına gelmiyor; buraya gelenler ilk kışta karla ve gerçek bir ayazla tanışıyor. Kar yağdığında bir günlük değil, günlerce kalıcı oluyor; sabah erken derse gidenler yolun beyaza kesmiş hâlini, ayakkabının içine giren soğuğu ilk haftalarda biraz zor karşılıyor, ama zamanla buna alışmak şehirde yaşamanın doğal bir parçası hâline geliyor. Kalın mont, bot ve eldiven burada gösteriş değil, gerçek ihtiyaç; hafif bir kaban ya da tek kat kazakla kışı geçirmeyi düşünen biri ilk ayaz sabahında fikrini değiştiriyor.

Yaz ise başka bir hikâye. Öğle saatlerinde güneş oldukça sert vuruyor, gölgesiz açık alanlarda uzun süre kalmak yoruyor; ama akşama doğru sıcaklık hızla düşüyor ve o an şehirde en keyifli saatler başlıyor. Gündüzle gece arasındaki bu fark yaz aylarında sık hissediliyor — öğleden sonra terleterek dışarı çıkan biri, akşamüstü ince bir hırkaya ihtiyaç duyabiliyor. Yağış da yaz aylarında neredeyse kesiliyor; haftalarca gökten damla düşmeyen, toprağın kurumaya başladığı dönemler oluyor. Dışarıda vakit geçirmek için en rahat zaman ilkbaharın sonu ile yazın henüz sertleşmediği erken dönemler; hava açık, gece serinliği başlamış, gündüz de dayanılabilir oluyor.

Kampüse ulaşım açısından kışın kar en çok konuşulan konu. Yoğun kar yağışlarında yollarda yürüyüş yavaşlıyor, servise yetişmek biraz dikkat istiyor; ama şehir küçük olduğu için mesafeler zaten kısa, kar birikse de günlük rutini tamamen durduran bir hâl almıyor, sadece biraz erken çıkmayı gerektiriyor. Yazın ise asıl mesele güneşten korunmak — özellikle öğle saatlerinde uzun yürüyüşler yerine gölge ve saat seçimi öne çıkıyor.

Genel olarak Kırşehir'in iklimi öğrenciye net bir mevsim döngüsü sunuyor: kışı gerçekten kış, yazı gerçekten yaz. Ne büyükşehirlerin nemli-ılık belirsizliğine, ne de çok daha yüksek bir platonun sert soğuğuna benziyor; kendine has, dört mevsimi belirgin şekilde ayıran bir ritim var. Bu ritme uyum sağlamak için tek gereken, dolaba hem kalın bir mont hem de hafif yazlık kıyafetleri birlikte koymak.