Kırıkkale'de öğrenci olmak, günün büyük bölümünü Yahşihan'daki Şehitler Kampüsü ile şehir merkezi arasında geçirmek demek. Sabah derse gitmek çoğu zaman kampüs servisine binmek, ders arasında kampüs içinde vakit geçirmek, öğleden sonra ise ya kampüste kalıp kütüphanede çalışmak ya merkeze inip bir şeyler halletmek arasında seçim yapmak demek. Üçüncü bir seçenek de var: kampüsün Ankara karayolu üzerinde olması, canı sıkılan ya da hafta sonu değişiklik isteyen birinin aklına hep "bugün Ankara'ya çıksam mı" sorusunu düşürüyor. Bu üçgen — kampüs, merkez, Ankara — buradaki öğrenci gündeliğinin belkemiği ve zamanla insan bu ritmi otomatikleştiriyor; ilk haftalarda kafa karıştıran bu gidiş-geliş, bir dönem sonra sıradan bir alışkanlığa dönüşüyor.

Arkadaşlık kurma konusunda işin nispeten kolay olduğu söyleniyor. Şehir küçük, üniversite de büyük bir metropol kampüsü kalabalığında değil; bu da sınıf arkadaşlarıyla, aynı yurtta veya aynı serviste karşılaşılan kişilerle tanışıklığın hızlı ilerlemesine yardımcı oluyor. Herkesin birbirini az çok tanıdığı hissi zamanla oturuyor — bu bazıları için rahatlatıcı, bazıları için ise büyük şehirlerin sağladığı anonimliği arayanlar açısından fark edilen bir sınırlılık.

Kampüs hayatının kendi omurgası var: öğrenci toplulukları merkezi üzerinden yürüyen kulüp faaliyetleri, kongre-kültür merkezinde düzenlenen etkinlikler, kapalı spor salonu, stadyum, yüzme havuzu ve fitness alanları gibi olanaklar günlük programın bir parçası olabiliyor. KYK yurtlarında kalanlar için sosyal hayatın önemli bir kısmı da doğal olarak kampüs sınırları içinde şekilleniyor; yurttan çıkıp derse gitmek, aynı katta kalınan arkadaşlarla akşam vakit geçirmek gündelik rutinin parçası.

Mühendislik ve doğa bilimleri tarafında okuyanlar için Tüpraş'ın Kırıkkale Rafinerisi'yle üniversite arasındaki staj bağlantısı, okul hayatının içine gerçek bir kazanım olarak giriyor. Bölüm arkadaşları arasında "stajı rafineride yaptım" cümlesini duymak burada sürpriz değil; bu, dersten çıkıp doğrudan bir sanayi tesisinde saha deneyimi kazanma fırsatının, CV'ye erken yaşta gerçek bir satır eklemesi anlamına geliyor.

Genel olarak hafta içi tempo derse, kütüphaneye ve kampüs etkinliklerine göre şekilleniyor; hafta sonu ise bir kısım öğrenci Ankara'ya çıkmayı tercih ederken, bir kısmı şehirde kalıp arkadaş çevresiyle vakit geçiriyor. İki seçeneğin de elde olması, buradaki öğrenci deneyimini ne tamamen içe kapalı ne de sürekli hareketli kılıyor — ortası bir yerde, kendi ritmini kuran bir düzen.