Kastamonu Üniversitesi'nde bir gün genelde sabah Kuzeykent'e çıkışla başlar. Yerleşke şehir merkezine yakın olduğu için bu uzun bir yolculuk değil; ama günü ikiye bölen bir ritim var — sabah kampüse, öğleden sonra ya da akşamüstü tekrar şehre. Dersler bitince kampüste kalıp kütüphanede çalışanlar var, hemen merkeze inip günü orada tamamlayanlar var. İki tarafı da yaşamak mümkün, çünkü mesafe kısa.

Kampüs hayatının kendine has bir tarafı var: Kuzeykent yerleşkesi kütüphanesi, spor tesisleri, yüzme havuzuyla kendi içinde bir yaşam alanı kurmuş durumda ve günlük rutin büyük ölçüde bu alanın içinde geçiyor. Ama üniversitenin bütünü tek bir kampüste toplanmış değil — meslek yüksekokulları ilin çeşitli ilçelerine, Taşköprü'den İnebolu'ya, Tosya'dan Araç'a kadar yayılmış durumda. Bu, "üniversite hayatı" dediğimiz şeyin herkes için aynı şekilde yaşanmadığı anlamına geliyor: merkezdeki fakültede okuyan biriyle bir ilçedeki meslek yüksekokulunda okuyan biri, aynı üniversiteye kayıtlı olsa da günlük hayat açısından oldukça farklı bir deneyimden geçiyor. Merkezde okuyanlar için kampüs-şehir ilişkisi daha yoğun; ilçede okuyanlar için hayat daha çok o ilçenin küçük ölçeğine göre şekilleniyor.

Şehrin küçük ölçeği arkadaşlık kurma sürecine de yansıyor. Sınıf sayıları büyük şehirlerdeki kalabalık gruplar gibi değil, bu yüzden aynı bölümdeki insanları tanımak zaman almıyor; bir iki ay içinde koridorda, kantinde, otobüste karşılaştığın yüzler tanıdık gelmeye başlıyor. İlk başta bu biraz "herkes birbirini tanıyor" hissi verse de, arkadaş çevresi kurmayı da kolaylaştırıyor — kalabalığın içinde kaybolmak yerine, daha küçük ve daha sıkı bir çevre oluşuyor.

Vakit geçirme alışkanlıkları da bu ölçeğe göre şekilleniyor. Ders arası ya da ders sonrası buluşmalar genelde kampüs çevresindeki kafelerde ya da merkeze inildiğinde şehrin çarşı kesiminde oluyor. Hafta içi akşamları sakin geçiyor, hareket daha çok hafta sonuna, özellikle öğleden sonralarına yığılıyor. Kulüp etkinlikleri, konferanslar, spor turnuvaları üniversitenin sosyal hayatının bir parçası; katılım isteyenler için bu etkinliklere erişmek zor değil, çünkü herkesin birbirine yakın olduğu bir ortamda organizasyon da hızlı yayılıyor.

Genel olarak Kastamonu'da öğrenci olmak, büyük bir kampüs kalabalığının içinde anonim kalmaktan çok, daha küçük bir topluluğun tanıdık bir üyesi olmaya benziyor. Bu durum kimi zaman hareketliliği sınırlıyor, ama günlük hayatı da daha öngörülebilir ve rahat kılıyor.