Karabük'e ilk gelenlerin çoğu şehri otoyoldan değil, otoyoldan ayrılıp bir süre daha yol yaptıktan sonra tanıyor. Ankara-İstanbul otoyolunun Gerede sapağından ayrılıp bir süre daha ilerlemek gerekiyor; yani şehir ana güzergahın tam üzerinde değil, biraz içeride kalıyor. Bu ilk gelişte "nereye giriyoruz" hissi yaratabilir ama yerleştikten sonra günlük hayatı etkileyen bir şey değil — asıl fark edilen kısım, buraya ulaşırken geçirilen o son bölümün uzun gelmesi.

Havalimanı olmadığı için şehre uçakla gelmek isteyen biri de yolun bir kısmını karayoluyla tamamlamak zorunda kalıyor. En yakın alternatifler Zonguldak ve Kastamonu tarafında, Ankara Esenboğa ise daha uzakta kalıyor. Pratikte bu, dönem başı ve sonu gidiş-gelişlerin çoğunlukla otobüsle planlanması anlamına geliyor; Ankara'ya otobüsle ulaşım günlük hayatta en çok tercih edilen seçenek, üstelik yolculuk saatlerce sürmüyor, makul bir sürede tamamlanıyor. Hafta sonu memlekete gidip gelmeyi düşünen biri için otobüs saatleri şehrin gerçek nabzı sayılır.

Karabük'ün demiryolu geçmişi köklü — istasyon şehrin sanayi tarihinden bile önce gelmiş, hatta hattın açılışı kentleşmenin hızlanmasında pay sahibiymiş. Ama bugün tren, günlük ya da haftalık ulaşımda ilk tercih değil; Zonguldak yönüne bölgesel seferler işliyor olsa da Ankara'ya trenle gitmek pratikte tercih edilmiyor, çünkü süre otobüsle kıyaslanamayacak kadar uzuyor. Yani şehrin bir demiryolu kimliği var, ama bu kimlik günlük ulaşım alışkanlığına değil, daha çok şehrin hikâyesine ait.

Şehir içinde durum farklı. Karabük küçük ölçekli bir kent olduğu için merkez, yurtlar ve kampüs arasındaki mesafeler yürüyüşle veya kısa bir dolmuş-minibüs yolculuğuyla kapanıyor. Sabah kampüse giderken uzun bir ulaşım planlaması gerekmiyor, rutine hızla oturan bir hareket bu. Gar da merkeze yakın sayılabilecek bir konumda, dolayısıyla trenle bir yere gidecek ya da gelen birini karşılayacak biri için bu kısa mesafe sorun çıkarmıyor.

Gece ulaşımı açısından şehir büyük bir kentin karmaşasını yaşatmıyor; mesafelerin kısalığı, gece geç saatte eve dönüşü genelde sorunsuz bir mesele haline getiriyor. Kış aylarında kar yağışının karayolu koşullarını zorlaştırdığı biliniyor; bu durum özellikle şehir dışına çıkışlarda ya da çevre ilçelere gidişte gecikme yaratabiliyor, bu dönemde yol planını biraz daha esnek tutmak gerekiyor.