Sağlık tarafında büyük şehir olmanın rahatlığı hissediliyor. Bursa nüfus olarak Türkiye'nin en kalabalık şehirleri arasında yer aldığı için hem devlet hem özel sağlık kuruluşu seçeneği bakımından sıkıntı yaşanmıyor; bir sorun olduğunda "bu şehirde bu iş nasıl hallolur" kaygısı pek gündeme gelmiyor. Üniversitelerin kendi bünyesinde sağlık desteği sunması her kampüste karşılaşılan bir düzen, Bursa'da da bu konuda ciddi bir eksiklik anlatılmıyor; ilk yardım ya da temel muayene ihtiyacı için kampüs dışına çıkmadan çözüm bulunabiliyor, ciddi bir durumda ise şehrin büyüklüğü işe yarıyor ve yönlendirilecek bir hastane bulmak zor olmuyor.

Spor tarafında günlük hayata en çok yansıyan şey, şehrin açık hava için elverişli olması. Yürüyüş yapılabilecek alanlar, halı saha ve spor salonu gibi klasik seçenekler bütçeye ve programa göre kolayca bulunabiliyor; hafta içi ders arasında ya da akşam kısa bir yürüyüşle günü toparlamak burada tanıdık bir alışkanlık. Yaz aylarının kurak ve açık geçmesi dışarıda vakit geçirmeyi kolaylaştırıyor, kış ayları ise daha kapalı ve yağışlı geçtiği için bu dönemde açık hava sporu doğal olarak azalıyor.

Burada bir ayrımı netleştirmek gerekiyor: Uludağ, günlük spor rutininin bir parçası değil. Dağ şehrin ufkunda her gün görünse de kayak ve kış turizmi orada ayrı bir katman, otellerin ve tatilcilerin dünyası; öğrenci hayatında bu genelde yılda bir iki kez çıkılan, arkadaşlarla plan yapılan özel bir gün olarak yer buluyor, haftalık spor programının parçası olarak değil. "Bursa'da okumak demek sürekli dağda kayak yapmak demek" beklentisiyle gelenler, bunun günlük değil ara sıra hatırlanan bir seçenek olduğunu görüyor.