Bursa'da öğrenci olmak, hangi üniversiteye gittiğine göre epey farklı iki hikâye anlatıyor. BUÜ'de okuyanlar için gün büyük ölçüde Görükle'de geçiyor — sabah kalkıp merkeze, "şehre" gitmek gibi bir rutin yok, çünkü ders, yemek, arkadaş, market hepsi kampüsün etrafında zaten var. İlk haftalarda bu biraz tuhaf gelebiliyor; yurttan çıkıp beş dakikada derse girmek pratik ama şehri gerçekten görmek için ayrı bir çaba, ayrı bir gün planlaması gerekiyor. Çoğu BUÜ öğrencisi için "Bursa'ya inmek" gerçek bir ifade — sanki başka bir yere gidiliyormuş gibi.

BTÜ'de durum tersine işliyor. Yerleşkeler Yıldırım'da, şehrin içinde olduğu için gündelik hayat kampüs-mahalle ayrımı yapmadan akıyor. Ders çıkışı merkeze inmek, bir yerlerde oturup çay içmek, akşam eve dönerken şehrin kalabalığından geçmek BTÜ öğrencisi için sıradan. İki üniversitenin öğrencileri birbirine kıyasla neredeyse farklı şehirlerde yaşıyor gibi hissedebilir — biri kampüs merkezli bir kasaba ritmiyle, diğeri şehrin nabzına daha yakın bir ritimle.

Görükle'de yıllardır konuşulan bir metro beklentisi var; öğrenciler arasında "gelecek mi, gelmeyecek mi" sohbeti neredeyse gelenekselleşmiş durumda. Bu beklenti bugüne kadar karşılanmadı, dolayısıyla kampüs ile şehir merkezi arasındaki mesafe fiilen otobüs ve minibüsle kapatılıyor. Bu, günlük planlamayı biraz daha önceden yapmayı gerektiriyor — özellikle akşam bir etkinliğe merkeze inip geç saatte dönmek isteyenler için.

Arkadaş edinmek konusunda BUÜ tarafında kampüsün kendi içine kapalı, yoğun öğrenci nüfuslu yapısı aslında işleri kolaylaştırıyor gibi görünüyor — herkes zaten aynı çevrede, aynı kafelerde, aynı yolları kullanıyor, bu da tanışmayı hızlandırıyor. BTÜ tarafında ise şehirle iç içe olmak sosyal çevreyi biraz daha dağınık hale getirebiliyor; arkadaşlıklar daha çok bölüm ve ders grupları üzerinden kuruluyor, kampüs dışı hayat şehrin geneline yayılıyor.

Bir şeyi baştan ayırmakta fayda var: Uludağ'ın kayak-turizm imgesi gündelik hayatın parçası değil. Dağ şehrin her yerinden görülüyor, adı sürekli geçiyor ama oraya çıkmak özel bir plan, özel bir gün gerektiriyor — sıradan bir öğrenci haftasının içinde kendiliğinden yer bulan bir şey değil. Bursa'da öğrenci olmayı bu imgeyle karıştırmamak gerekiyor; gerçek gündelik hayat kampüsün etrafında, arkadaş çevresinde ve gidip gelinen o birkaç güzergâhta şekilleniyor.