Tekirdağ'da gündelik ulaşım, aslında NKÜ'nün nerede olduğunu öğrenmekle başlıyor. Üniversitenin ana yerleşkesi şehir merkezinin içinde değil, Değirmenaltı'nda; yani sabah kampüse gitmek, evden çıkıp doğrudan kapıya varmak değil, önce bir otobüs durağı bulmak demek. İlk haftalarda bu biraz kafa karıştırıyor — "üniversite şehri" denince akla merkezde, yürüyerek gidilebilen bir kampüs geliyor, oysa burada gün otobüs saatlerine göre şekilleniyor. Zamanla bu rutine alışıyorsun: sabah durakta biraz bekleme, dönüşte de aynı hat üzerinden merkeze inme hali, haftalık düzenin doğal bir parçası hâline geliyor. Mühendislik eğitimi alanlar için tablo bir kat daha farklı; onlar için kampüs hayatı Tekirdağ merkezinde değil, Çorlu'da geçiyor, dolayısıyla o bölüme kayıtlı biri gündelik ulaşımını doğrudan Çorlu'nun kendi ritmine göre kuruyor.

Şehir merkezinin kendisi, gündelik işler için yürünebilir ölçekte. Derse gitmek dışındaki işler — markete uğramak, arkadaşla buluşmak, sahile inmek — genelde yürüyüş mesafesinde çözülüyor; asıl "ulaşım meselesi" kampüs-merkez hattında yaşanıyor.

Trenle ilgili beklenti burada biraz kırılıyor: çoğu kişi bir Trakya ilinde tren istasyonunun şehrin göbeğinde olacağını düşünüyor, ama Tekirdağ'da durum böyle değil. Tren, il merkezinden değil, Çorlu, Çerkezköy ve Muratlı gibi iç kesimdeki ilçelerden geçiyor. Bu yüzden merkezde ya da Değirmenaltı'nda yaşayan biri için tren günlük hayatın parçası olmaktan çıkıyor; trenle bir yere gitmek istediğinde önce o iç kesimdeki istasyonlardan birine ulaşman gerekiyor. Otobüs, şehir merkezinde yaşayanlar için asıl güvenilen araç oluyor.

Şehirlerarası ulaşımda otogar öne çıkıyor; İstanbul'a gidiş-geliş evine dönerken ya da hafta sonu değişikliği için en pratik yol. Havayoluyla bir yere gidecekler için Çorlu Havalimanı bir seçenek olsa da, esas kapı genelde İstanbul'daki büyük havalimanları oluyor; oraya ulaşım da yine otogardan kalkan seferlerle sağlanıyor. Yani şehir dışına çıkmak karmaşık değil, ama planlama gerektiriyor — özellikle sık eve gidip gelenler bu seferleri kendi haftalık düzenlerine göre ayarlamayı öğreniyor.

Gece ulaşımı konusunda net bir tablo çizmek güç; bu, oturduğun semte göre değişen bir deneyim. Genel eğilim, akşam saatlerinden sonra toplu ulaşımın merkezde bile seyrekleştiği yönünde, dolayısıyla gece geç saatte kampüsten ya da merkezden dönüş planlayan biri bunu baştan hesaba katıyor.