Sinop'a ilk gelenlerin çoğu, "Karadeniz'e gidiyorum" deyince zihinlerinde oluşan sürekli yağmurlu, sisli tabloyu bavulla birlikte getiriyor ama şehirde bir süre yaşayınca bu resmin pek tutmadığını fark ediyor. Yaz ayları burada oldukça kurak geçiyor; özellikle temmuz, yıl içinde yağışın en az düştüğü dönem. Yani ders yılı bittiğinde ya da yaz stajına kalanlar için güneşli, açık günler sürpriz değil, kural. Asıl yağış Sinop'ta sonbahar sonu ve kış aylarına, özellikle aralık civarına yığılıyor — bu da demek oluyor ki güz döneminin ilerleyen haftalarında şemsiyeyi çantadan eksik etmemek gerekiyor.

Şehrin gerçek iklim imzası aslında yağmur değil, rüzgâr. Deniz her yerde hissediliyor ve bu da havayı sürekli hareketli tutuyor; sabah kampüse çıkarken hava sakin görünse bile öğleye doğru esen rüzgârla plan değiştirmek durumunda kalabiliyorsun. Bu yüzden buraya gelenler, kalın montun yanında hafif ama rüzgâr kesen bir kabanın da işine yaradığını fark ediyor — özellikle deniz kenarına yakın rotalarda yürürken. Kışın sert bir soğuk beklemek de gerekmiyor; deniz etkisiyle sıcaklıklar aşırı uçlara gitmiyor, yani iç kesimlerdeki keskin karasal soğuğu buraya taşımamak lazım. Kar da nadir bir misafir; şehri günlerce kapatacak bir kar yağışı beklemek gerçekçi değil, kısa süreli ve hafif kalıyor genelde.

Bütün bunların günlük hayata yansıması şöyle: yıl boyunca birkaç gün dışında nemli ve değişken bir hava hâkim, ama bu şehri felç eden bir şey değil. Kampüse gitmeyi zorlaştıran asıl unsur soğuk ya da kar değil, ani esen rüzgârlar ve zaman zaman gelen yağmur; bisikletle ya da yürüyerek gidenler için gün içinde havanın değişebileceğini hesaba katmak faydalı. Denizin yaz aylarında oldukça ısındığını da eklemek lazım — ağustosta suya girmek burada gayet olağan, "Karadeniz'de yüzülmez" beklentisiyle gelenler bu konuda şaşırıyor. Dışarıda vakit geçirmek için en keyifli dönem yaz ve erken sonbahar; güneşlenme saatleri yüksek, hava açık, deniz kenarında oturmak ya da yürüyüşe çıkmak bu aylarda gerçek bir alışkanlığa dönüşüyor.