Kayseri'de öğrencilik, hangi üniversitede okuduğuna göre oldukça farklı bir güne dönüşüyor — bu şehrin en çok gözden kaçan tarafı bu aslında. ERÜ veya KAYÜ'de okuyanların günü genelde Talas hattında geçiyor; AGÜ'lü bir öğrencinin günü Kocasinan'daki kampüsün içinde başka bir ritimde akıyor; NNY'de okuyanlar ise çevreyolu üzerindeki kendi kampüs adasında daha kapalı bir yaşam sürüyor. Yani "Kayseri'de öğrenci hayatı" tek bir cümleyle özetlenecek bir şey değil — dört ayrı yaşam bölgesi var ve bunlar birbirine çok da karışmıyor. Arkadaş grubunun büyük kısmı genelde aynı kampüsün çevresinde şekilleniyor, çünkü fiziksel olarak da o eksende yaşıyorsun.

Talas tarafında okuyan biri için gün genelde apartmandan çıkıp yürüyerek ya da kısa bir yolla kampüse gitmek, ders arasında aynı sokaklardaki kafelerden birine uğramak, akşam yine aynı mahallede takılmakla geçiyor. Burası öğrenci nüfusunun yoğun olduğu, apart ve özel yurtların birbirine yakın kümelendiği bir bölge; sabah kampüse gidenle akşam eve dönen çoğunlukla aynı sokaklarda karşılaşıyor, bu da zamanla tanıdık bir gündelik doku oluşturuyor. Arkadaşlık kurmak bu yoğunluk sayesinde nispeten kolay oluyor denebilir — aynı binada, aynı kafede, aynı durakta sürekli aynı yüzleri görmek bunu kolaylaştırıyor.

Merkeze inmek genelde farklı bir amaç taşıyor: ders sonrası bir işi halletmek, alışveriş yapmak ya da hafta sonu değişiklik olsun diye Cumhuriyet Meydanı çevresinde vakit geçirmek gibi. Kampüs bölgesinin sakin, günlük ritmine karşı merkez biraz daha hareketli ve kalabalık bir hava taşıyor; bu yüzden haftanın büyük kısmı kendi kampüs bölgende geçip merkez ara sıra ziyaret ettiğin bir yer olarak kalıyor.

Hafta sonu planları da bu şehirde biraz farklı işliyor — çünkü Erciyes'in kayak sezonu, günlük öğrenci hayatının bir parçası değil, planlanan bir kaçamak. Kar mevsiminde bir grup arkadaşın "bu hafta sonu dağa çıkalım" demesi sık görülen bir sahne, ama günlük rutine karışan bir şey değil; daha çok ders yükünün hafiflediği bir dönemde ayrıca ayrılan bir zaman. Kayak, Kayseri'de öğrenci olmanın sürekli bir parçası değil, ara sıra hatırlanan bir imkân.

Kampüs içi sosyal hayat, okuduğun üniversiteye göre değişen bir yoğunlukta ilerliyor; büyük kampüslerde kulüp ve etkinlik seçeneği daha geniş hissedilirken, daha küçük ölçekli kampüslerde sosyal çevre daha sınırlı ama daha samimi kalıyor. Yeni gelen bir öğrencinin ilk haftalarda kendi kampüs eksenini tanıması, oradaki birkaç mekânı ve birkaç yüzü öğrenmesi yeterli oluyor — şehrin geri kalanını keşfetmek zamanla, ihtiyaç oldukça geliyor.