Kayseri'ye dışarıdan gelince ilk fark ettiğin şey, şehrin aslında her yerine yayılmış olmadığı oluyor. Melikgazi, Kocasinan ve Talas — bu üç merkez ilçe günlük hayatın döndüğü yerler. Şehrin geniş dağlık ve kırsal kesimleri gündelik rotana neredeyse hiç girmiyor. Yani "Kayseri'de yaşamak" dediğinde aslında kastedilen, bu üç ilçenin çizdiği, sınırlı ama yoğun bir alan.

Bu yoğunluk en çok Talas tarafında hissediliyor. Talas'a bağlı Mevlana Mahallesi kentin en kalabalık mahallesi; üniversiteye yakınlığı yüzünden burada yaşayan biri sokakta, markette, dolmuşta sürekli kalabalıkla iç içe oluyor. Yalnız kalmak isteyen biri için bu bazen fazla gelebilir, ama yeni gelen biri için kolayca insan içine karışabileceğin, "yabancı" gibi hissetmeyeceğin bir ortam anlamına geliyor.

Şehrin üniversiteyle ilişkisi de yeni değil. Erciyes Üniversitesi onlarca yıldır burada olduğu için yerel halk — esnafı, ev sahibi, minibüs şoförü — öğrenci kalabalığına uzun zamandır alışkın. Bu, ilk haftalarda "burada tuhaf mı karşılanırım" endişesini büyük ölçüde azaltıyor. Kentte birden fazla üniversite bulunması — devlet ve vakıf kurumları bir arada — öğrenci profilinin tek bir kalıba sıkışmadığı, farklı şehirlerden, farklı bölümlerden gelen gençlerin bir arada bulunduğu bir tablo çıkarıyor ortaya. Dil ya da iletişim açısından ciddi bir bariyer yok; asıl alışma süreci kültürel alışkanlıklarla, şehrin kendine has ritmiyle tanışmakta geçiyor.

Kayseri'nin "muhafazakâr bir şehir" olduğu, gelmeden önce sıkça duyduğun bir şey. Ama bunun gündelik hayatta ne anlama geldiği mahalleden mahalleye, kişiden kişiye değişebiliyor; bu konuda kesin bir hüküm vermek yerine, herkesin bunu kendi gözlemiyle şekillendirdiğini söylemek daha doğru olur. Kimi hiç fark etmediğini söylerken, kimi ilk aylarda küçük bir mesafe hissedebiliyor — zamanla bu his büyük ölçüde geride kalıyor.

Uyum süreci genelde yavaş başlayıp hızla oturuyor. İlk haftalar şehri "tanımadığın bir yer" gibi hissettirse de, birkaç ay içinde artık gittiğin marketin sahibini, sınıf arkadaşlarını, ev sahibini tanır hale geliyorsun; şehir aniden küçülüyormuş gibi bir his oluşuyor. Bunun sebebi, Kayseri'nin insan dokusunun kalabalık ama tanışılabilir olması.