Kayseri'de dört yıl geçirmek, tek bir "kampüs hayatı" değil, hangi ekseni seçtiğine göre şekillenen birkaç farklı deneyimden biridir. ERÜ ya da KAYÜ ile Talas hattına düşen bir öğrenci, AGÜ ile Kocasinan'daki eski fabrika kampüsüne düşen bir öğrenci, NNY ile çevreyolu kenarındaki kapalı kampüse düşen bir öğrenci — üçü de "Kayseri'de okudum" der ama gündelik ritimleri birbirinden epey uzaklaşır. Tercih yaparken bunu bilmek önemli: kazandığın bölümün hangi yerleşkede olduğunu, o yerleşkenin şehrin hangi ekseninde durduğunu önceden öğrenmek, dört yılın nasıl geçeceğine dair en gerçekçi ipucunu verir.

Kurumsal isimler konusunda kafa karışıklığı yaşamak burada oldukça olağan; Kayseri Üniversitesi'nin Erciyes'ten ayrılmış ayrı bir devlet üniversitesi olduğunu, bazı yerleşkelerin geçmişte başka isimlerle anıldığını bilmeden gelen biri ilk başta biraz şaşırabilir. Ama bu, gerçek bir zorluktan çok bir bilgi meselesi — hangi üniversiteye kayıt olduğunu ve o üniversitenin bugünkü adıyla nerede konumlandığını netleştirdikten sonra kafa karışıklığı hızla dağılıyor.

AGÜ'ye giden biri için işin bir de kendine has tarafı var: dersler eski bir tekstil fabrikasının yeniden düzenlenmiş binalarında işliyor, kampüs kent merkezinin içinde ve İngilizce eğitim ekseninde ilerliyor. Bu, hem farklı bir akademik disiplin hem de farklı bir günlük atmosfer demek — sanayi mirası bir mekânda, nispeten küçük ve kozmopolit bir öğrenci topluluğunun parçası olmak isteyenler için burası kendine özgü bir seçenek. Buna karşılık NNY gibi vakıf kökenli bir kurumu tercih eden, genellikle daha kapalı, kendi içine dönük bir kampüs düzeniyle karşılaşıyor; burslu ve düşük ücretli eğitim modeliyle öne çıkan bu tür kuruluşlar, şehrin hayırsever-girişimci geleneğinin üniversiteye yansımış hali olarak düşünülebilir.

Bütün bunlar bir araya geldiğinde Kayseri, kendi rutinini kurmayı seven, planlı hareket eden ve "büyük şehrin kaotik hareketliliği" yerine daha oturmuş, tahmin edilebilir bir düzen arayan öğrenciler için rahat bir zemin sunuyor. Şehrin ekonomik omurgası sağlam ve kurumsallaşmış olduğu için, özellikle mühendislik, sağlık ve mesleki-teknik alanlarda okuyanlar staj ve sektörle temas açısından şanslı sayılabilir. Sürekli değişen, her hafta yeni bir şey olan bir şehir hayali kuran, kalabalık ve çok katmanlı bir kültürel sahne bekleyen biri içinse burası biraz sakin gelebilir; dört yılın büyük bölümünü kendi kampüs ekseninde geçirmeye razı olmak gerekiyor.

Genel olarak Kayseri, "hangi üniversiteye ve hangi yerleşkeye gittiğini bilerek gelen" öğrenci için güçlü ve tutarlı bir seçim. Kurumun kimliğini, yerleşkenin şehirdeki konumunu ve o eksenin kendine özgü ritmini önceden araştırmayı ihmal etmeyen biri için burada dört yıl geçirmek zorlayıcı değil, aksine öngörülebilir ve rahat bir deneyime dönüşüyor. Bu araştırmayı atlayıp genel bir "Kayseri'ye gidiyorum" fikriyle gelenler ise ilk aylarda biraz yön bulma sıkıntısı yaşayabilir — ama bu, şehrin kendisinden çok, gelmeden önce yapılan hazırlığın eksikliğiyle ilgili bir durum.