Girne'de dışarıda yemek yemek günlük hayatın sıradan bir parçası; ders çıkışı ya da hafta sonu oturacak bir yer bulmak zor değil. Liman kenarındaki restoran ve kafe sırası hem yerlilerin hem öğrencilerin uğradığı bir hat — burada bir şeyler yiyip içmek, şehre yeni gelenler için Girne'yi tanımanın en kolay yollarından biri oluyor. Ama bu bölge biraz daha "çıkma" havası taşıyor; günlük, sık tekrarlanan yemek ihtiyacı için insanlar genelde kendi semtlerindeki daha sade lokanta ve kafeleri tercih ediyor, liman kenarı ise arkadaşlarla özel bir akşam için ayrılıyor.

Eski çarşı tarafı, restore edilmiş taş yapılarıyla hem yemek hem gezinti için tercih edilen bir başka nokta. Küçük esnafın ve el sanatları dükkânlarının arasına sıkışmış lokantalarda oturmak, alışveriş merkezi havası vermiyor, daha yerel bir his veriyor; burası aynı zamanda hellim veya harnup pekmezi gibi adanın paylaşılan lezzetlerinden bir şeyler almak isteyenlerin uğrak noktası.

Girne merkezine yakın bir köy olan Bellapais'e çıkmak, ders yükü hafiflediğinde ya da misafir geldiğinde tercih edilen küçük bir kaçamak. Köydeki kahveler manastır manzarasına bakıyor; buranın en bilinen adresi, yazar Lawrence Durrell'in zamanında uğradığı, "Tembellik Ağacı" olarak anılan kahve. Orada bir kahve içip biraz oturmak, hafta içinin temposundan çıkmak isteyenler için basit ama sık tekrarlanan bir alışkanlık — özellikle sınav dönemi biter bitmez.

Sonbaharda düzenlenen Zeytinlik Zeytin Festivali, şehrin gastronomi tarafında rahatlıkla katılınabilecek büyük etkinliklerden biri. Köy meydanında zeytin ürünleri satılıyor, halk dansları ve zeytinli yemek yarışmaları yapılıyor; böyle bir güne gitmek, adaya yeni gelen birinin yerel üretimle ilk elden tanışmasının en kolay yollarından biri.

Gece geç saatte yemek bulmak biraz konuma bağlı: liman ve çarşı çevresinde seçenek bulmak genelde mümkün, kıyıdan uzaklaşıp sakin semtlere çıkınca seçenekler hızla azalıyor. Bu yüzden geç saat planları merkeze inmeyi ya da merkeze yakın kalmayı gerektiriyor.