Çankırı'da ulaşımı anlamak için önce şunu kabul etmen gerekiyor: şehir merkezi alçakta, Uluyazı Kampüsü ise tepede. Yani her sabah kelimenin tam anlamıyla bir "çıkış" yapıyorsun. Kampüse Yapraklı Bulvarı üzerinden eğimli bir yolla ulaşılıyor; şehirden kampüse gitmek düz bir hat değil, yokuş yukarı bir rota. Bu, ilk haftalarda insanı şaşırtan bir detay — özellikle kışın, yolun buzlanabileceği günlerde otobüsü kaçırmamak biraz daha önem kazanıyor. Yurtlar hem kampüs içinde hem kampüse giden yolun girişinde hem de şehir merkezinde bulunduğu için, kaldığın yurda göre bu yokuşla ilişkin çok farklı olabiliyor: kampüs içi yurtta kalıyorsan mesele yürüme mesafesine iniyor, merkezdeki yurtta kalıyorsan gün büyük ölçüde bir otobüs biniş-iniş rutinine dönüşüyor.

Şehir içi ulaşımda en çok kullandığın araç toplu taşıma oluyor doğal olarak, çünkü merkezle kampüs arasındaki mesafe yürüyerek her gün gidilebilecek kadar kısa değil. Buna karşılık şehrin kendisi, yani merkezin içi, oldukça küçük ölçekli — kale çevresi, müze, çarşı gibi noktalar birbirine yakın olduğu için merkezde günlük işleri hallederken çoğu zaman yürümek yeterli oluyor. Sorun kampüs-merkez arasındaki o eğimli mesafede ortaya çıkıyor; şehrin kendisi yürünebilir ama kampüs bu yürünebilirliğin dışında kalıyor.

Çankırı'nın konumu ulaşım açısından biraz çelişkili bir tablo çiziyor. Bir yanda Ankara'ya oldukça yakın bir il olması var — bu yakınlık, hafta sonu başkente inip günü orada geçirip akşam dönmeyi gerçekçi bir seçenek hâline getiriyor. Ama bu yakınlığa rağmen düzenli bir tren bağlantısı yok; yolcu treni seferleri uzun süredir kaldırılmış, geriye sadece haftada bir gün çalışan, turistik amaçlı bir tuz treni seferi kalmış. Yani buraya "trenle gidip gelinen bir şehir" gözüyle bakmamak gerekiyor — Ankara'yla bağ neredeyse tamamen karayoluna, yani otobüse dayalı. Şehirlerarası otobüsler Ankara tarafından kalkıyor ve bu hat, memleketine gidiş-gelişinde ya da Ankara'da bir işin olduğunda en çok başvurduğun yol oluyor. Esenboğa Havalimanı da yine bu karayolu bağlantısı üzerinden erişilebilir durumda; uçakla gelirken ya da giderken son ayak yine otobüs ya da özel araç oluyor.

Gece ulaşımı konusunda şehrin küçük ölçeği bir avantaj sağlıyor — merkezde akşam vakti bir yerden bir yere gitmek büyük şehirlerdeki gibi karmaşık bir mesele değil. Asıl dikkat etmen gereken saat, kampüs-merkez hattındaki son otobüs saatleri; bu hattı kaçırmak, tepedeki kampüse dönüşü ya da merkeze inişi zorlaştırabiliyor. Genel olarak Çankırı'da ulaşım rutini, gününü iki eksene göre kurmanı gerektiriyor: şehir içinde yürüyerek hallettiğin kısa mesafeler ve kampüsle merkez arasında otobüsle aşılan o dikey mesafe.