Burdur denince önce "Akdeniz ili" etiketi akla geliyor, ama coğrafyası bu etiketi hemen yalanlıyor. İl güneyde Antalya'ya, batıda Denizli'ye, güneybatıda Muğla'ya, doğu ve kuzeyde Isparta ve Afyon'a komşu; denize kıyısı yok, üstelik yüksek bir iç havza üzerinde kurulu. Bu, şehrin karakterini baştan belirleyen bir gerçek: buraya "sahil şehri" beklentisiyle gelen biri ilk günden şaşırıyor. Burdur, Akdeniz'in sıcaklığından çok, İç Anadolu'ya yakın bir yükseklik ve iklim rejimiyle yaşıyor; şehir bu yönüyle kıyı illerinden çok, kendi başına bir yayla-havza kimliği taşıyor.

Şehrin fiziksel imzası da bu iç-havza karakterini pekiştiriyor: Burdur, kendi adını taşıyan tuzlu Burdur Gölü'nün hemen yanı başında kurulu. Bu göl yüzülecek ya da balık tutulacak sıradan bir göl değil; denizden daha tuzlu suyuyla, dikkuyruk ördeği gibi türlere ev sahipliği yapan bir kuş cenneti, adeta şehrin doğal sınırı ve manzarasının sabit bir parçası. Merkezde yaşayan biri için bu, günlük hayatın fonunda duran, ama üzerinde çok fazla aktivite kurulmayan bir peyzaj unsuru olarak kalıyor; şehri tanımlayan ama şehir hayatına doğrudan katılmayan bir imza diyebiliriz.

Üniversite tarafında da Burdur kendine özgü bir yer tutuyor. Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, YÖK tarafından tarım ve hayvancılık alanında ihtisas üniversitesi olarak tanımlanmış durumda. Bu soyut bir unvan değil; şehrin ekonomisiyle üniversitenin gerçekten iç içe geçtiği bir yapı ortaya çıkarıyor. Bölgenin süt hayvancılığına dayalı ekonomisi ile üniversitenin akademik yönelimi aynı eksende ilerliyor; bu da Burdur'u, büyükşehirlerin çok disiplinli ve dağınık üniversite ortamından ayıran, daha odaklı bir kimliğe oturtuyor. Tarım, veterinerlik, hayvancılık gibi alanlara ilgi duyan biri için şehir ile üniversite arasında bu tür bir örtüşme, sırf ders çalışılan değil, aynı zamanda şehrin ekonomik damarına dokunan bir eğitim deneyimi sunuyor.

Sonuçta Burdur, klişelerin dışında duran, kendi ölçeğinde tutarlı bir şehir. Ne sahil şehri ne de kalabalık bir üniversite kenti; yüksek bir havzada, tuzlu bir gölün kıyısında, tarım ve hayvancılık ekseninde şekillenmiş, kendi iç mantığı olan bir yer. Buraya gelen öğrenci, önceden zihninde kurduğu "Akdeniz" tablosunu bir kenara bırakıp, şehrin kendi gerçek karakterine göre bir uyum süreci geçiriyor.