Afyonkarahisar Ege Bölgesi'nde gösterilse de havası hiç Ege gibi değil; buraya "zeytin ağaçları, ılık deniz esintisi" beklentisiyle gelenler ilk kışta gerçekten şaşırıyor. Şehir İç Anadolu'ya geçiş kuşağında, denizden uzak ve yüksek bir ovada kurulu olduğu için iklim baştan sona karasal bir karaktere yakın işliyor: yazlar kurak ve sıcak, kışlar uzun, soğuk ve karlı geçiyor. Eylül-ekimde ince bir montun yeteceğini düşünenler kasım ortasına doğru kalın mont, bere, eldiven ihtiyacını hızla fark ediyor. Kışın bazı sabahlar dışarısı gerçekten don tutmuş gibi hissettiriyor — bu da özellikle sabah ilk derse yetişecek öğrenciler için yolun buzlanmasına, otobüs beklerken üşümeye alışmayı gerektiriyor.

Kışın en çok konuşulan konulardan biri kar; şehirde zaman zaman yağış birikiyor ve bu, kampüse ulaşımı bazı günler yavaşlatabiliyor, yollarda dikkatli yürümek gerekiyor. Buna karşılık hava genelde kuru olduğu için nem düşük, soğuk keskin ama "yapışkan" değil — bu kuru soğuğa bir süre sonra alışıyorsun. Yazlar nemsiz ve güneşli geçiyor, sıcaklık yükselse de akşamlara doğru hava hızla serinliyor; bu yüzden yaz akşamları dışarıda oturmak, kampüsten çıkıp bir yerlerde vakit geçirmek keyifli oluyor. Baharla birlikte yağış biraz artıyor, hava ısınıyor ama tam anlamıyla ılıman bir geçiş dönemi değil; bir gün güneşli bir gün serin gidebiliyor, o yüzden bahar aylarında da yanına ince bir mont almak akıllıca.

Genel olarak yıl, birkaç ay süren gerçek bir kışla, uzunca bir kurak-sıcak yaz arasında gidip geliyor; ilkbahar ve sonbahar kısa geçiş dönemleri gibi kalıyor. Dört mevsim kıyafetin dolapta bir arada durması burada normal — hafif tişörtün yanında kalın kaban da gerekiyor. Dışarıda vakit geçirmek için en rahat dönem yaz ve ilkbaharın ılık günleri; kış ise dışarıda uzun süre kalmaktan çok, kapalı mekânlarda ya da hızlı geçişlerle günü tamamlamayı öğretiyor.