Muş'ta yeme içme meselesi büyük şehirlerdeki gibi sonsuz seçenek üzerine kurulu değil, daha çok bilinen birkaç mekânı ve ev yemeğine yakın lezzetleri tekrar tekrar tercih etmek üzerine kurulu. Kampüs çevresinde günlük ihtiyacı karşılayacak esnaf var; ama asıl hareket hafta içi merkeze indiğinde yaşanıyor. Ders programı uygunsa öğle arası ya da akşamüstü şehre inip orada bir şeyler yemek, dönüşte yurda ya da eve gitmek gündelik bir rutin hâline geliyor.

Ekonomik anlamda dışarıda yemek ulaşılamaz bir şey değil; günlük öğünlerin bir kısmını dışarıda çözmek mümkün, ama her öğün lokantada yemek gibi bir alışkanlık da pek yaygın değil — hafta içi kendi imkânlarınla, hafta sonu ya da özel günlerde dışarıda yiyerek dengeyi kuruyorsun. Geç saatlere kalan bir gece hayatından ya da 7/24 açık bir yemek kültüründen bahsetmek doğru olmaz; akşam belli bir saatten sonra seçenekler daralıyor, bu yüzden akşam yemeğini erkenden planlamak burada öğrenilen küçük bir alışkanlık.

Lezzet tarafında Muş'un kendine ait, il kültür envanterinde de yer alan bir mutfağı var. Muş köftesi bunların başında geliyor — bulgur, soğan ve kıymayla hazırlanan, şehrin kendi imzası sayılan bir yemek; buraya gelen herkes er ya da geç bunu bir yerde deniyor. Domatesli lahana dolması, hez dolması, çorti, cavbelek, mırtöge gibi isimler de yerel mutfağın parçası; bunların bir kısmı ev sofralarında, bir kısmı da yöresel yemek yapan mekânlarda karşına çıkabiliyor. Keşkek ve herse gibi lezzetler ise yalnız Muş'a özgü değil, bölgenin birçok ilinde paylaşılan yemekler — Muş'ta da sofralarda yer buluyor ama "sadece burada var" diye sunmak yanlış olur.

Kahvaltı kültürü buradaki sosyal hayatın önemli bir parçası; arkadaş grubuyla hafta sonu sabahı uzun bir kahvaltıya oturmak, şehirdeki en sık tekrarlanan sosyal alışkanlıklardan biri. Çay molası da benzer şekilde günün doğal bir parçası — ders arasında, akşamüstü ya da arkadaşlarla buluşurken çay içmek neredeyse otomatik bir refleks hâline geliyor.

Yeni gelen biri için ilk haftalar biraz keşif dönemi oluyor: hangi lokantanın neyi iyi yaptığını, hangi saatte neyin bulunabileceğini öğrenmek zaman alıyor. Ama bu küçük ölçek aynı zamanda bir avantaj da sağlıyor — birkaç ay içinde birkaç güvenilir adres ediniyorsun ve oraya gitmek bir rutine dönüşüyor. Büyük şehirlerdeki gibi her hafta yeni bir mekân keşfetme heyecanı burada daha az; ama bulunan birkaç mekânla kurulan alışkanlık daha kalıcı oluyor.