Muş Alparslan Üniversitesi'nde gündelik hayat büyük ölçüde kampüs içinde şekilleniyor. Fakültenin dersliğinden çıkıp yürüyerek yurda ya da kütüphaneye geçmek, öğle arasında kampüs içindeki bir kantinde vakit öldürmek, günlük rutinin omurgasını oluşturuyor. Eğitim'den Mühendislik-Mimarlık'a, İletişim'den Diş Hekimliği'ne kadar birbirinden farklı fakültelerin aynı yerleşkede toplanmış olması, farklı bölümlerden insanlarla tanışmayı kolaylaştırıyor; koridorda ya da kampüs çayhanesinde başka fakültelerden birileriyle laf atışmak burada oldukça sıradan.

İlk haftalar herkes için tanışma ve alışma dönemi. Türkiye'nin dört bir yanından gelen öğrencilerle aynı yurtta, aynı sınıfta olmak, ortak bir "yeni gelen" deneyimini paylaşmayı kolaylaştırıyor — kimse burada tek başına yabancı hissetmiyor, çünkü çoğu insan zaten bir yerden gelmiş. Bu da arkadaşlık kurma sürecini genellikle hızlandırıyor; sınıf arkadaşlığı kısa sürede yurt ya da ev arkadaşlığına dönüşebiliyor.

Ders dışı zamanın büyük kısmı yine kampüs etrafında geçiyor. Kulüp faaliyetleri, konferans salonlarındaki söyleşiler, MUŞTAM gibi araştırma merkezlerinin düzenlediği etkinlikler ilgi alanına göre bir şeyler bulma imkânı sunuyor; ama şehir merkezine büyük şehirlerdeki gibi her akşam inip başka bir sosyal hayat kurmak yerine, zamanın büyük kısmı kampüs içinde ya da yakın çevresinde geçiyor. Bu durum kimine sıkıcı gelebiliyor, kimine ders çalışmaya daha uygun, dağınık olmayan bir düzen gibi görünüyor.

Üniversitenin uluslararası öğrenci kabul etmesi kampüs hayatına küçük bir çeşitlilik katıyor; farklı ülkelerden gelen öğrencilerle aynı sınıfı ya da yurdu paylaşmak, şehrin genel profiline göre biraz daha renkli bir tablo oluşturuyor. Buradaki öğrencilik deneyimi, sosyal hayatın şehir merkezinde değil, büyük ölçüde kampüsün kendi içinde kurulduğu bir düzen üzerine oturuyor — arkadaşlıklar sınıfta başlıyor, kampüste pekişiyor.