Mersin'e ilk gelen kişiyi asıl şaşırtan kış değil, yazın kendisi oluyor. Sıcaklığın derecesi değil, havanın taşıdığı nem — Adana tarafından ya da iç bölgelerden gelenler bile "buranın sıcağı farklı" diyor, çünkü terle birlikte gelen o yapışkan, ağır hava insanı beklediğinden daha çok yoruyor. Haziran sonuyla eylül arası kampüse gitmek bile küçük bir mesele hâline geliyor; sabah erken çıkmayan, öğlen güneşin altında yürümek zorunda kalan öğrenciler gün içinde birkaç kez üst değiştirme ihtiyacı duyuyor. Yazlık, terletmeyen, ince kumaşlar buranın gerçek gereksinimi; kalın kıyafetler dolapta fazla yer kaplıyor.

Bu nemli-sıcak yaz, şehrin kendi eski alışkanlığını da açıklıyor aslında: buradaki aileler yıllardır yazın dayanılmaz hâle gelen havadan kaçmak için Toroslar'daki yaylalara çıkmış. Bugün öğrenci hayatında bu doğrudan bir rutin değil, ama hafta sonu birkaç arkadaşın "hadi bir gün yaylaya çıkalım, biraz nefes alalım" demesi tam da bu yüzden anlamlı — deniz kıyısındaki nemden kurtulup birkaç saatlik yolla serin, kuru bir havaya geçmek mümkün. Şehrin dağla denizin arasında sıkışmış coğrafyası, günlük hayatta böyle bir kaçış seçeneği sunuyor; sıcaktan bunalan biri illa şehirden çıkmak zorunda kalmıyor, yakınlarda başka bir hava var.

Kış tarafı büyük bir sürpriz değil, tam tersine rahatlatıcı bir kısım. Soğuk sert değil, kar neredeyse hiç görülmüyor; yağış oluyor ama dondurucu bir kış deneyimi yaşanmıyor. Bu da kışın kalın mont, bot gibi ekstra bir kıyafet yatırımına gerek bırakmıyor — genelde bir yağmurluk ve birkaç kalınca kazak yetiyor. Kampüse gitmek kışın hava yüzünden zorlaşmıyor, aksine yılın çoğu ayı dışarıda vakit geçirmeye elverişli sayılabilir.

Dışarıda vakit geçirmenin en keyifli olduğu dönem ilkbahar ve sonbahar; yaz gibi bunaltmıyor, kış gibi yağışlı geçmiyor. Bu aylarda akşam sahilde yürümek, kampüs çıkışı açık havada oturmak doğal bir rutine dönüşüyor. Deniz havasının yıl boyunca ılık kalması da yaz sezonunun uzun sürmesine, ilk sıcaklarla birlikte denizin erkenden "girilir" hâle gelmesine yol açıyor — yani yaz sadece bunaltıcı değil, aynı zamanda uzun bir deniz mevsimi demek. Kısacası buradaki hava günlük planı iki uca göre şekillendiriyor: yazın öğle saatlerinden kaçınma refleksi, kışın ise hava kaygısı olmadan dışarı çıkabilme rahatlığı.