Erzurum'a ilk gelişte -özellikle farklı şehirlerden gelenler için- yolculuk havalimanından başlıyor ve burada ilk şaşırtan şey mesafelerin kısalığı oluyor. Uçaktan inip şehir merkezine ulaşmak uzun sürmüyor; kayak sezonunda doğrudan Palandöken'e çıkmak isteyenler için de bu üçlü -havalimanı, şehir merkezi, kayak merkezi- birbirine oldukça yakın duruyor. Yani dönem arası eve gidip gelenler için de, kış aylarında hafta sonu dağa çıkmak isteyenler için de bu yakınlık günlük planlamayı kolaylaştıran bir ayrıntı.

Trenle gelmeyi ya da gitmeyi düşünenler için Erzurum'un kendine has bir yeri var: şehir, Doğu Ekspresi güzergâhının en uzun ara duraklarından biri. Bu, trenin Erzurum'da diğer istasyonlara göre daha uzun süre beklediği anlamına geliyor — dönem başında ya da tatile giderken treni tercih eden öğrenci için yolculuk kesintisiz bir geçiş değil, şehirle kısa da olsa temas kurma fırsatı sunan bir mola içeriyor. Gündelik ulaşım aracı olarak değil ama şehirlerarası seçenek olarak akılda tutulmaya değer bir detay bu.

Karayoluyla bakıldığında tablo biraz daha zorlayıcı: İstanbul ya da Ankara gibi büyük şehirlere mesafe kısa değil, otobüsle gidiş geliş ciddi bir yolculuk anlamına geliyor. Bu yüzden dönem içinde sık sık memlekete gidip gelmeyi planlayan biri için bu mesafe gerçekçi bir şekilde hesaba katılmalı; yarıyıl ve yaz tatillerini daha uzun bloklar hâlinde planlamak burada yaygın bir tercih.

Şehir içinde günlük hayat büyük ölçüde belediye otobüsleri ve minibüs hatları üzerinden yürüyor; kampüse gidiş geliş, çarşıya inmek ya da yurda dönmek öğrenci hayatının gününe yayılan, otobüs ya da minibüs bekleyerek geçen küçük ama tekrar eden bir rutin. Şehir merkezinin kendisi çok büyük olmadığı için yürüyerek ulaşılabilen mesafeler var, ama kışın yoğun kar ve düşük sıcaklıklar söz konusu olduğunda yürümek pratik bir seçenek olmaktan çıkıyor; o dönemlerde toplu taşımaya bağımlılık artıyor. Gece geç saatlerde ulaşım seçenekleri gündüze göre azalıyor, bu yüzden akşam dışarıda vakit geçirenlerin dönüş saatini biraz önceden düşünmesi gerekiyor — özellikle kış aylarında hava kararınca sokakların daha sessizleşmesiyle birlikte bu daha da hissediliyor.