Adıyaman'da ulaşımın belkemiği karayolu. Şehir Diyarbakır, Malatya, Kahramanmaraş, Gaziantep ve Şanlıurfa'ya bağlanan yollarla çevrili olduğu için, il dışına çıkışın neredeyse tamamı otobüsle oluyor. Hafta sonu memlekete gitmek isteyen ya da komşu ilde bir arkadaşını ziyaret etmek isteyen biri için bu, "önce yola çık, sonra planı yap" mantığında işleyen bir düzen. Otogar şehir merkezine uzak sayılmaz, minibüs ve belediye otobüsleriyle rahatça ulaşılabiliyor; ilk haftalarda otogarın nerede olduğunu öğrenmek şehri tanımanın bir parçası oluyor.

Havayoluna ihtiyaç duyanlar için Adıyaman Havalimanı var, ama burada bir beklenti ayarı yapmak gerekiyor: uçuşlar yalnızca iç hat, yani doğrudan İstanbul veya Ankara'ya gidiyorsun. Yurt dışına ya da başka bir şehre uçakla gitmek isteyen biri için bu, önce İstanbul veya Ankara'ya inip oradan aktarma yapmak anlamına geliyor. Dönem arası eve dönüşte uçağı tercih edenlerin bu aktarma gerçeğini hesaba katması gerekiyor.

Trenle ilgili en çok kafa karıştıran nokta da burada devreye giriyor: il merkezinden tren geçmiyor. Adıyaman'ın kendi istasyonu yok; en yakın tren bağlantısı Gölbaşı ilçesinde, merkeze karayoluyla epey mesafeli bir noktada. Yani "trenle Adıyaman'a gideyim" diye plan yapan biri, aslında Gölbaşı'na inip oradan şehir merkezine ayrıca ulaşım sağlamak zorunda — bu da tren seçeneğini günlük ya da haftalık ulaşım için pratik olmaktan çıkarıyor, daha çok özel bir güzergah tercihi haline getiriyor.

Şehir içinde ulaşım ağırlıklı olarak minibüs ve belediye otobüsleriyle yürüyor. Adıyaman büyük bir metropol olmadığı için merkezle çevresi arasında gidip gelmek, İstanbul ya da Ankara gibi şehirlerde alışılan uzun toplu taşıma yolculuklarına benzemiyor; ama yine de hangi hattın nereye gittiğini, sabah hangi saatte kalabalıklaştığını ilk haftalarda öğrenmen gerekiyor. Yürüyerek ulaşım gidilecek yere göre değişiyor — merkeze yakın oturanlar için yürümek makul bir seçenek, ama şehrin daha uzak noktalarına gidenler için minibüs kaçınılmaz oluyor.

Gece ulaşımı konusunda büyük şehirlerdeki gibi yoğun bir gece hayatı ritmi yok; bu da gece geç saatte eve dönerken seçeneklerin gündüze göre daralabileceği anlamına geliyor. Akşam planı yapan öğrencilerin çoğu dönüş saatini baştan hesaba katmayı alışkanlık haline getiriyor.

Şehir dışına, özellikle batıya doğru bir seyahat söz konusu olduğunda mesafenin ciddi bir yolculuk anlamına geldiğini de bilmek gerekiyor. İstanbul ya da İzmir gibi şehirlere gitmek, kısa bir hafta sonu kaçamağından çok, planlı bir seyahat gerektiriyor. Bu yüzden dönem içi eve gidiş-gelişler sık tekrarlanan bir rutin değil, daha çok tatillere denk gelen bir hareket oluyor.