Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi, adını Osmanlı Devleti'nin kuruluş coğrafyasında öne çıkan Şeyh Edebali'den alarak Bilecik'te yer alan bir devlet üniversitesi. Kuruluşu 2007'ye dayanıyor, ancak yapının tamamı o tarihte sıfırdan kurulmuş değil: bünyesindeki bazı birimler üniversiteden daha eski. Merkezdeki meslek yüksekokulunun kökeni 1976'ya, iktisadi ve idari bilimler alanındaki çekirdek yapı ise 1992'ye uzanıyor; bu birimler önce başka üniversitelere bağlıyken 2007'de yeni kurulan üniversiteye devredilmiş. Sonraki yıllarda akademik yapı genişletilerek sağlık alanında yeni bir katman eklenmiş; bu katman henüz olgunlaşma aşamasında olan, görece taze bir gelişme olarak duruyor.

Üniversitenin karar-yapısı iki kademeli: lisans düzeyindeki fakülteler Bilecik merkezdeki Gülümbe/Pelitözü yerleşkesinde toplanırken, meslek yüksekokulları Bozüyük, Söğüt, Osmaneli, Pazaryeri ve Gölpazarı ilçelerinde kendi kampüslerinde yer alıyor. Merkez yerleşke şehir merkezinin biraz dışında, karayolu üzerinde konumlanmış; şehir içinden dolmuş hatlarıyla ve YHT garından aktarmasız bağlantıyla erişiliyor. Bilecik'in kendisi Marmara'da kara ve demiryolu kavşağı sayılabilecek bir noktada; İstanbul, Ankara, Eskişehir ve Konya yönlerine hızlı tren bağlantısı bulunuyor, ayrıca Bursa Yenişehir Havalimanı'na yakın. Fakülte yelpazesi tek bir alana değil, mühendislik, sağlık, sosyal bilimler, sanat, tarım ve din alanlarını kapsayan karma bir profile oturuyor; hukuk, eğitim, mimarlık, eczacılık ve veterinerlik gibi bazı alanlarda ise fakülte düzeyinde bir program bulunmuyor.

Eğitim dili büyük ölçüde Türkçe; taramalarda İngilizce yürütülen bir lisans programına rastlanmadı. Buna karşılık İngilizce hazırlık isteğe bağlı olarak sunuluyor — seviye tespit sınavıyla başlayan, iki dönem süren ve tamamlayana sertifika veren bir yapı bu; ön lisans, lisans ve lisansüstü öğrenciler başvurabiliyor. Birçok mühendislik bölümünde ve meslek yüksekokulu programlarında "işletmede mesleki eğitim" (7+1) modeli uygulanıyor; öğrenciler bir yarıyılı işletmede geçiriyor ve bu süre boyunca sigortaları bağlı oldukları akademik birim tarafından karşılanıyor. Tıp Fakültesi öğrencileri kendi bünyesinde hastane olmadığından, Sağlık Bakanlığı ile ortak kullanılan bir eğitim ve araştırma hastanesi üzerinden klinik eğitim alacak; Diş Hekimliği tarafında ise üniversitenin kendi işlettiği bir ağız ve diş sağlığı uygulama merkezi bulunuyor. Kampüs içindeki teknopark ise üniversitenin kendi kuruluşu değil, Eskişehir merkezli bölgesel bir teknoloji geliştirme bölgesinin uydusu; üniversite bu yapıya ortak olarak katılıyor.

Araştırma altyapısı, bölgenin sanayi dokusuyla örtüşen bir karaktere sahip: doğal taş (mermer) sektörüne yönelik analiz hizmeti veren bir merkez, malzeme karakterizasyonu yapan sanayiye açık bir laboratuvar, mühendislik uygulamalarına yönelik bir laboratuvar kompleksi ve tarım-biyoteknoloji alanında çalışan birimler bulunuyor. Bunun yanında kuruluş coğrafyasının kimliğini yansıtan Osmanlı Tarihi, Oğuz-Türkmen Araştırmaları ve Deneysel Arkeoloji gibi araştırma merkezleri de var. Kütüphane tarafında 2014'ten beri kullanılan bir bina, adlandırılmış dört salon ve dönem içinde uzatılan çalışma saatleriyle işleyen bir 7/24 salonu öne çıkıyor; merkez dışında Tıp Fakültesi ve ilçe meslek yüksekokullarında şube kütüphaneler de mevcut.

Öğrenci hareketliliği Erasmus+, Farabi ve Mevlana programları üzerinden yürütülüyor; süreç Uluslararası İlişkiler Ofisi Koordinatörlüğü'nce takip ediliyor. Çift anadal ve yandal imkânı "İkinci Diploma" başlığıyla sunuluyor; başvuru dilekçe ve puan sıralı bir liste üzerinden işliyor. Barınma tarafında üniversitenin kendi öğrenci yurdu bulunmuyor; öğrenciler Kredi ve Yurtlar Kurumu'na bağlı devlet yurtları ile şehirdeki özel yurt ve apart seçeneklerinden yararlanıyor — bu yurtlar ağırlıklı olarak şehir merkezinde, kampüsün biraz dışında konumlanmış durumda.